بازیگوش یا بیش فعال

 کودک بازیگوش یا بیش فعال ؟

کودک بازیگوش یا بیش فعال ؟ یکی از سوالات متداول والدین در این روزهایی که اطلاعات در فضای مجازی

در دسترس همگان قرار دارد و با وجود تمام فایده هایش باعث شده است مسائلی بیش از پیش ذهن والدین را درگیر کند

اما این اندازه بیش فعالی چقدر است که بیش از آن یک نوع اختلال و بیماری محسوب می شود ؟

قبل از هرچیز لازم است مسائلی را که باعث شده بچه های نسل جدید با نسل های قبل ازخود

و دوران کودکی والدین آنها متفاوت باشد را بررسی کنیم .

تاثیر زندگی شهر نشینی در فعالیت کودکان

در قدیم خانه ها بزرگ بودند و اکثرا حیاط داشتند اگر هم نداشتند اکثر بچه ها در کوچه و محله مشغول به

بازی و تفریح می شدندو حسابی انرژی خود را تخلیه می کردند اما امروزه ما در خونه هایی آپارتمانی

به اصطلاح قوطی کبریت زندگی می کنیم

که در آن خبری از خیاط یا ایوان بزرگ نیست و کوچه ها پر از ماشین ها و موتورسیکلت ها هستند که بسیار می توانند

برای بچه ها خطر آفرین باشند و این روزها همسایه ها اکثرا همدیگر را نمی شناسند و والدین نمیدانند

کودکان آنها با چه مشکلاتی در کوچه مواجه می شوند و بیشتر بچه ها در خانه هایی کوچیک زندانی شده اند

که باید مراقب قدم های خود باشند تا چیزی را نشکنند و همسایه های پایین را با به اصطلاح بپر بپر کردن اذیت نکنند

پس در این صورت فرصتی برای بازیگوشی معمولی کودکان باقی نمی ماند و این انرژی روز به روز بر روی هم انباشته می شود !

والدین بی حوصله و گرفتار

امروزه زندگی ها جدا از محیط های کوچک خانه تغییر دیگری هم کرده است که مهم ترین آن

بی حوصله و خسته کردن والدین است ، بیشتر والدین امروزه هر دو به کار بیرون از خانه مشغولند و با هزار جور مشکل

و استرس سروکله می زنند ، در قدیم اکثرا پدر ها به کار مشغول بودند و مادر ها هم اگر کار میکردند بیشتر در خانه بودند

ما روش تربیت گذشتگان را تایید نمی کنیم اما در آن شرایط وقت بیشتری برای کودک گذاشته می شد در کناری هم

خود کودک با انواع بازی های کوچه خیابانی خود را سرگرم می کرد و در این روزهای پر تلاطم حتی کوچک ترین سرو صداهای کودک هم

به گوش والدین خسته مانند صدای کارناوالی پر هیاهو به گوش می رسد !

تاثیر برنامه ها و رسانه ها

هر روز ما در رسانه های مختلف هزارن خبر و اطلاعت جدید دریافت میکنیم

که در راستای افزایش اگاهی مردم گذاشته می شود که به شرح انوع و اقسام بیماری ها می پردازد

و اختلالات کودکان هم یکی از مباحث گرم بازار اخبار این روز هاست و اختلالات بیش فعالی هم گرم تر از آن

به صورتی که والدینی نیست که حداقل چندبار اسم این بیماری را نشنیده باشد و حداقل یکبار شرایط و رفتار کودکش را

با آنها مقایسه نکرده باشد ! همین مورد کافیست تا ذهن و فکر والدین را حسابی درگیر کند

و یک نوع وسواس فکری به جان آنها بیاندازد پس بلاخره کودک بازیگوش یا بیش فعال ؟

تمام این موارد دست به دست هم می دهند که کودکان جایی برای بازی نداشته باشند و سروصداهای معمولی آنها

در محیط های بسته وحشتناک و شلوغ جلوه کند و با ذهن های پریشان و نگران والدین مواجه شوند

و تمام این موارد شروع داستان ماست …نگرانی … پریشانی … دکتر … قرص …

کودکی مطیع و آرام و در آینده افسرده و منزوی …

اما حال تفاوت بین کودک بازیگوش یا بیش فعال ؟ بیش فعالی واقعی چیست ؟

اختلال بیش فعالی کم توجهی یا به اختصار ای.دی.اچ.دی در واقع یک اختلال روان پزشکیست که به اصطلاح میگویند

موتوری در بدن کودکان است که هیچگاه خاموش نمی شود و هیچگاه آروم نمیگیرد

همچنان منظور ما یک کودک بازیگوش نیست !کودکیست که انقدر تقلا دارد که نمیتواند

افکار و عملش را کنترل کند و نمیتوانند قبل از انجام کاری فکر کنند

کارها را نصفه نیمه رها می کنند و سراغ کاری دیگر می روند

این بیماری سه شاخه دارد :

۱- بیش فعالی ( که در بالا توضیح داده شد)   

۲- کم توجهی یا بی حواسی

۳- بیش فعالی و کم توجهی همراه با هم

کم توجهی یعنی کودک شما در گم کردن وسایل خود استاد است و نمیتواند چیزی را به خاطر بسپارد

یا کارهایی که به او میگویید را انجام دهد و یا حتی گاهی متوجه صدا زدن شما هم نمی شوند

و دسته سوم هم ترکیب این دو باهم است .

کلید فهمیدن این مشکلات عملکرد آنهاست

اکثرا در تکالیف مدرسه به مشکل بر میخورند قابلیت ارتباط برقرار کردن و معاشرت کردن

با کودکان هم سن خود را ندارند یا برعکس کودک بسیار باهوش است و زودتر از همگان تمام مطالب را میگیرد

در نهایت این امر او را خسته میکند این اورا خسته می کند .

و به سراغ بازیگوشی می رود یا کنجکاوی بیش از حدی دارند و به اصطلاح خود را به هر سوراخی می رسانند

اما خوب است با یک واقعیت ساده روبرو شویم که تمام این موارد بالا در صورت بیش از حد

یک اختلال به حساب می آید و واقعیت این است که شاید کودک شما تنها بازیگوش است و شاید لازم باشذ شما

کمی انتظارتتان را پایین بیاورید و اورا با چهارچوب های ذهن خودتان نسنجید !

یادتان باشد کودکی که سروصدا نکند ، چیزی را زمین نیاندازد یا کسی صدایش را نشنود

بیشتر احتمال دارد دارای اختلال باشد تا کودکی که همانند اسمش کودک است و یک موجود کنجکاو ، بازیگوش و زیبا

اما حالا که تمام این موارد را گفتیم ، یه باید چه کنیم ؟

کودک بازیگوش یا بیش فعال ؟ والدین باید چکار کنند که هم به زندگی خودشان برسند هم به کودک عزیزشان آسیبی نرسد ؟

۱- استفاده از دارو :

( که این را برای این در گزینه اول آوردم که در همین شروع سخن بگویم این آخرین گزینه است

و تا جایی که مجبور نشده اید و شرایط بحرانی ندارید ، کودک خود را در معرض مواد شیمیایی با عوارض جانبی گوناگون نذارید !

۲- مکان مناسب :

کودک خود را در جایی بگذارید که خلوت تر باشد و از او بخواهید بر روی انجام کاری تمرکز کند

مواردی که احتمال دارد حواس اورا پرت کند دور از دسترس قرار دهید یا هر ازگاهی اورا به پارک،شهربازی ، کناردوستانش

در یک محیط امن و بزرگ برده که بتواند آزادانه بدود ، فعالیت کند و انرژی خود را تخلیه کند !

۳- از رنگ مناسب استفاده کنید :

رنگ ها بسیار تاثیر گذارند به صورتی که هر رنگ خاصیت و ماهیت خود را دارد

ویژگی ها و رفتار هایی را در کودک تشدید میکند که خود مقوله ای بسیار مهم است

که در اوکی پارتی جداگانه به بررسی آن می پردازیم ! اما به شکل خلاصه !

کمتر از رنگ های گرم و نورانی استفاده کنید

یعنی رنگ هایی چون قرمز ، نارنجی پررنگ ، زرد روشن و …

این به این معنا نیست که از رنگ تیره استفاده کنید ! بهترین رنگ های برای کودکانی که خیلی بازیگوشند

رنگ هایی چون آبی ، نیلی ، سبز ، گلبهی و … است که آرامشبخش ترند و گرمای کودک را خنثی می کنند

۴- درس های آنها یا برنامه هایشان را تکه تکه و پخش بگذارید :

کودکان بازیگوش راحت تر می توانند تمرکز خودشان را برای چند دقیقه بر روی موضوعی نگه دارند

تا چند ساعت برای همین خورد خورد و در دفعات بیشتر از او بخواهید که کارهایش را انجام دهد

این کار باعث افزایش بازده کارهای او و به گونه ای خود یک نوع سرگرمی می شود

۵- عملی به او بیاموزید نه با یک سخنرانی طولانی :

در برخورد با کودک های بیش فعال هرآنچه آموزش او به شکل عملی، تمرینی، بازی باشد !

او بهتر یاد میگیرد و کمتر خسته می شود

۶- با برنامه های ورزشی و فعالیت های فیزیکی مفید به کمک کنید انرژی زیادش تخلیه شود !

۷- به کودک خود بیاموزید که بیشتر یادداشت بردارد و کارهایش را لیست کند :

در این حالت او کمتر نیاز دارد به حافظه بیش فعال و شلوغ خود مراجعه کند و به حافظه اش برای انجام کارها رجوع کند

چون همانطور که توضیح دادم بعضی از این کودکتان در یادآوری مشکل دارند

و این یک بیماری نیست تنها یک راهکار دیگر لازم است تا به شیوه ای نرمال و سالم کارهای خود را پیش ببرد !

کلام آخر در موضوع کودک بازیگوش یا بیش فعال ؟

سعی کنید با گذاشتن وقت و همراهی کردن کودکتان در هرکاری که اورا خوشحال و انرژی اورا تخلیه می کند

سلامت روحی و فیزیکی اورا تامین کنید

روانشناسان بسیار می توانند در انجام این کارها به شما یاری دهند و به شما کمک کنند تا

راه درست را پیدا کنید و فراموش نکنید روانپزشک و درمان دارویی تنها در شرایط حاد و بحرانی

که بیماری و اختلال در شدت بسیاری بالایست تنها مناسب است و لاغیر …

امیدوارم این مطلب براتون مفید واقع شده باشه ، نظراتتون را با ما در اشتراک بگذارید

اوکی پارتی به غیر از زیباتر کردن جشن های شما به فکر سلامتی کودکان عزیزشما نیز هست !

دستاورد ما لبخند شماست

 

 

 

 

0